திருவாரூர் ரேவதி

உடுத்திய ஆடையும்
உதட்டுப் புன்னகையும்
கொளுத்தும் சூரியனுக்குக்
குடைபிடிக்கும் வெண்கலமுமாய்
வறுமைக்குத் தோழியாய்
வாழ வந்தவளே!

வயதான மூதாட்டியே
காலம் முழுதும் - உன்
பாதத்தை முத்தமிட
பூமித்தாய் பட்டா
வாங்கியும் கூட
ஆகாய சூரியன் உனக்கு மட்டும்
கங்கையானதெப்படி?

பளிச்சிடும் வெயிலுக்கு
பரிச்சயப்பட்ட
உன் நரையின் பக்குவம்
உதட்டுக்கு நகையாய்
நிறம் மாறியதோ?

நாடி தளர்ந்தும்
நம்பிக்கை தளராது
காலமகள் கூறும் வயதைக்
கண்களால் மறுப்பவளே!

உன் வயிற்றுப் பசி தீர்க்க
சில நூறு வயிற்றினைச்
சில்லென்று சிலிர்க்க வைக்கும்
மோர்க் கிழவியே வாழி நீ!

-----------------------------------------------
ஓவியம்: தி. சின்னராஜ், மேட்டுப்பாளையம்

Comments

sharmila

muthumay alagaga chittatikka paddirukirathu

12 Jul 2009 09:35 AM

Durai. Karunakaran

Beautiful!

11 Jul 2009 05:07 PM

karunakaran.nk

super kavithai................

09 Jul 2009 02:40 PM

arockia doss

touched my heart and reminds me the situations where i saw the old people working for their life

07 Jul 2009 06:42 PM

violet

very touching and superb kavithai

07 Jul 2009 10:25 AM

Comments*
Name*
Place
Email
Security Code

Enter security code
 

* Do not use semicolon(;)